Het weegmoment

Het is weer maandag, dus tijd voor een ‘weegmoment’. Niet echt want zoals ik vorige week al schreef zijn de batterijen van mijn weegschaal op en ik heb ze nog niet vervangen. Ik wil mijn dag niet meer beginnen met een getal op de weegschaal. Het gaat er om hoe jij je voelt en als je afvalt ga je dat vanzelf wel merken aan je kleding.

Je bent wat je eet. Een heel bekend gezegde en natuurlijk helemaal waar. Stop je troep in je lichaam dan is het niet gek dat je lichaam niet op z’n best functioneert. Eet je gezonde producten, en dat zijn met name groenten, dan heb je meer energie en zit je veel lekkerder in je vel.

Nou, dat is dus makkelijk. Alle fastfood, chocolade, koekjes, chips en ijs de deur uit en alleen nog maar groenten, fruit, granen, noten en een klein stukje vlees eten.

Waarom is gezond eten toch zo moeilijk? Afgelopen week nog heb ik in een uur tijd een hele bak Ben & Jerry’s ijs zitten weg(vr)eten. Had ik honger? Nee. Vroeg mijn lichaam om Ben & Jerry’s ijs? Nee. Weet ik niet dat ijs niet gezond is? Nee. Waarom dan toch? Terwijl ik de laatste lepels van dit verrukkelijke goedje naar binnen werkte speelde deze vragen door mijn hoofd.

Ik had het voor mezelf goed zitten praten. Het was weer die tijd van de maand en ik voelde me ellendig en vond dat ik een bak ijs wel verdiend had. Ik ging er speciaal voor naar de winkel.

Het zou zo makkelijk zijn als ons lichaam op zo’n moment zou verlangen naar wat ons lichaam echt nodig heeft. Veel water en kruidenthee, portie fruit en veel groenten. Waarom verlangt het lichaam op het moment dat het niet helemaal fit is, naar voeding dat het lichaam zieker maakt?

Dan zie ik Danny terugkomen van een hardlooptraining. Hij pakt eerst een groot glas water en daarna een banaan die hij rustig opeet. Hij vertelt me hoe het gegaan is en gaat naar boven voor een korte douche. Wanneer hij beneden is pakt hij twee boterhammen met pindakaas en een glas melk. Dat is zijn lunch. Ik vraag hem of hij niet meer trek heeft na zo’n hardlooptraining. Hij schudt zijn hoofd. “Het was maar een korte training, dus hier heb ik wel genoeg aan.”

Hmm, blijkbaar werkt zijn lichaam heel anders dan dat van mij. Als ik een flink stuk gewandeld heb, vind ik dat ik minstens vier boterhammen heb verdiend om mijn energie weer aan te vullen. Feit is dat je lichaam heus wel in staat is om 30 minuten flink te wandelen zonder extra eten.

Blijkbaar ben ik helemaal verleerd om naar mijn lichaam te luisteren als het om eten gaat. Zonder echt na te gaan of m’n lichaam wel voedsel nodig heeft, prop ik gedachteloos van alles naar binnen. Dit moet dus veranderen. Ik ga genieten van wat ik eet, maar ik eet met mate.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s